KATARZYNA OPALIŃSKA

Dzięki poparciu króla szwedzkiego, po detronizacji Augusta II, Stanisława Leszczyńskiego i Katarzynę z Opalińskich koronowano 4 października 1705 r. w Warszawie na władców Polski. W wyniku niepomyślnego obrotu spraw,  rodzina królewska zmuszona była wraz z dziećmi opuścić Rzeczpospolitą w 1708 roku. Po kilkuletniej tułaczce Katarzyny z dziećmi po północnej Europie, cała rodzina wyjechała w 1714 do nadanego Leszczyńskiemu Księstwa Dwóch Mostów. W 1725 ich córka Maria Leszczyńska została żoną Ludwika XV i królową Francji. W 1733 r. Stanisław wyjechał do Polski po koronę, a Katarzyna pozostała w tym czasie na obczyźnie. Po powrocie męża, Leszczyńscy uzyskali, na mocy traktatu w Wiedniu pomiędzy Austrią, Rosją i Francją (1735 r.), księstwo Lotaryngii i Baru i zamieszkali w Lunéville. Katarzyna z Opalińskich Leszczyńska zmarła 19 marca 1747 i została pochowana w kościele Notre-Dame de Bon Secours w Nancy.